Skip to main content
  • Trg Nikole Pašića br. 7, sprat IV, 11000 Beograd
  • info@smj.rs

logo bez bolda opt

Originalni rad

Uzrok prevremenog porođaja kao prognostički faktor neonatalnog ishoda i načina završavanja porođaja

Smiljana Donić1, Rastko Maglić1, Vesna Mandić1, Milica Mandić1, Konstantin Kostić1, Dragana Maglić1
  • Ginekološko-akušerska klinika „Narodni front”, Beograd, Srbija

SAŽETAK

Uvod: Prevremeni porođaj je porođaj pre 37. nedelje gestacije. Prevremeni porođaji su najčešče uzrokovani pojavom regularnih uterusnih kontrakcija, prevremenim prsnućem plodovih ovojaka ili abrupcijom posteljice. U 20% – 30% slučajeva kada postoje maternalne ili fetalne komplikacije, prevremeni porođaj može biti indukovan. Najčešći razlog za to su preeklampsija, zastoj u rastu ploda, te teška srčana oboljenja majke.

Cilj rada: Cilj rada jeste utvrđivanje povezanosti uzroka i vremena nastanka prevremenog porođaja sa neonatalnim ishodom.

Materijali i metode: Retrospektivnom studijom smo analizirali prevremeno porođene pacijentkinje u Ginekološko-akušerskoj klinici ,,Narodni front’’ tokom 2020. kao i uzrok njihovog prevremenog porođaja, stanje ploda nakon porođaja. Komparirali smo neonatalni ishod kod spontanog i indukovanog prevremenog porođaja.

Rezultati: Od ukupnog broja porođaja (n = 4.211), od jula do decembra 2020. godine, 498 je bilo preterminskih, što čini 11,83%. Na osnovu podataka o vitalnom statusu prematurusa, procenat mrtvih nedonoščadi iznosio je 8,9%, dok je procenat živih iznosio 91,1%. Apgar skor je bio najviši kod novorođenčadi iz vaginalnog porođaja, nakon 34. nedelje gestacije, sa intaktnim plodovim opnama i spontanim uspostavljanjem kontrakcija. Prema datoj studiji, 54,1%, preterminskih porođaja je završeno carskim rezom, što je uzrokovano gestacijskom starošću trudnoće mlađom od 28 nedelja gestacije i dominantno karličnom prezentacijom ploda.

Zaključak: Značajna učestalost prevremenog porođaja, u odnosu na ukupan broj porođaja, ukazuje na ozbiljnost problema i dalju tendenciju rasta broja prevremenih porođaja i pored primenjenih svih preventivnih mera. Bolji ishod trudnoća se uočava kod porođaja u kasnijoj gestaciji, nakon 34. nedelje, sa intaktnim plodovim opnama, bez znakova infekcije. Viši Apgar skor kod dece iz spontanog u odnosu na indukovani prevremeni porođaj govori o boljem neonatalnom ishodu.


UVOD

Preterminski porođaj je jedan od najaktuelnijih problema perinatalne medicine danas. Predstavlja potencijalno vrlo opasan perinatalni događaj, prvenstveno sa stanovišta perinatalnog morbiditeta i mortaliteta. Po definiciji, to je porođaj koji nastupi pre 37. gestacijske nedelje [1]. Prema podacima Svetske zdravstvene organizacije (SZO), na osnovu gestacijske starosti, prevremeni porođaj može biti ekstremno rani – pre 28. nedelje gestacije, rani – između 28. i 32. nedelje gestacije, umereno rani – između 32. i 34. nedelje gestacije, te kasni – između 34. i 37. nedelje gestacije. Novorođenče iz preterminskog porođaja se naziva nedonoščetom ili prematurusom. Dugo se definicija preterminskog porođaja vezivala za telesnu masu novorođenčeta, ali danas se zna da je za preživljavanje mnogo značajnija gestacijska starost trudnoće i zrelost prematurusa nego sama telesna masa na rođenju [1].

Prematuritet je najvažniji pojedinačni faktor neonatalnog morbiditeta, mortaliteta i kasnih posledica na preživelima. Ishod i tok prevremenog porođaja zavise i od ekonomske razvijenosti zemlje. Na našim prostorima učestalost preterminskog porođaja iznosi oko 8% [1].

Prematurusi su ugroženi nezrelošću svih organskih sistema, ali pluća i centralni nervni sistem su posebno osetljivi. Komplikacije kod prevremeno rođene dece mogu se javiti neposredno nakon rođenja. Najčešće i najozbiljnije su: intraventrikularna hemoragija, respiratorni distres sindrom, sepsa i nekrotizirajući enterokolitis. Kasne komplikacije se uočavaju tokom odrastanja i predstavljaju trajne sekvele: retinopatija, cerebralna paraliza, psihomotorni i kognitivni poremećaji. Prematurusi predstavljaju veliki problem, ne samo za pojedince i porodicu, već i za društvo uopšte [1].

Etiologija prevremenog porođaja je multifaktorijalna, neretko ne možemo utvrditi tačan uzrok njegovog nastanka. Uzroke možemo podeliti na promenljive i nepromenljive, kao i na uzroke maternalnog ili fetalnog porekla. Najčešći uzroci su infekcija, multiparitet, anomalije materice, kratak vremenski period između dve trudnoće, te raniji prevremeni porođaji u anamnezi. Na povećanje rizika utiču stil života, pušenje, loša ishrana, konzumiranje lekova, alkohola i droga (posebno kokaina), stres, loši socioekonomski uslovi. Uopšteno posmatrajući etiološke faktore, jedna trećina preterminskih porođaja je uzrokovana infekcijom i prevremenim prsnućem plodovih ovojaka (engl. preterm premature rupture of membranes -PPROM), druga trećina je posledica maternalnih i fetalnih faktora, a kod preostale trećine, koja je po nekim podacima i do 50% nepoznate etiologije, govorimo o idiopatskom prevremenom porođaju. Najznačajniji faktori rizika koji su u vezi sa majkom su sledeći: pozitivna prethodna anamneza preterminskog porođaja, životno doba trudnice (ispod 20 ili preko 35 godina), višerotke, rađanje dece male telesne mase, hipertenzivna bolest u trudnoći, urinarne infekcije, infektivne bolesti, febrilna stanja majke, maligna oboljenja, anemija, diabetes mellitus, razvojne anomalije uterusa, inkompetentan i insuficijentan donji uterusni segment, povećana količina plodove vode, krvarenja iz uterusa (abrupcija placente, placenta previa, placentna insuficijencija), kao i druga hronična oboljenja majke [1].

Kod intaktnih plodovih ovojaka, preterminski porođaj može biti uzrokovan ascedentnim širenjem infekcije iz vagine i cerviksa. To je stanje neme infekcije, kada postoji intrauterina infekcija, ali nema kliničkih znakova koji ukazuju na njeno prisustvo. Od fetalnih faktora na prvom mestu su višeplodne trudnoće, zatim fetalne anomalije, intrauterini zastoj u rastu, intrauterino uginuće ploda, anomalije položaja i prezentacije [1].

Cilj rada je da se utvrdi da li uzrok i vreme nastanka prevremenog porođaja utiče na neonatalni ishod.

MATERIJALI I METODE

Iz baze podataka porođaja obavljenih tokom 2020. godine u Ginekološko-akušerskoj klinici „Narodni front“, u studiju su uključeni samo preterminski porođaji u vremenskom periodu od 1. 07. 2020. do 31. 12. 2020. godine. Iz studije su isključene sve višeplodne trudnoće, kao i prevremeni porođaji indukovani zbog anomalija ploda. Metodama deskriptivne statistike opisali smo makroskopski izgled plodove vode, pol, vitalni status novorođenčeta, način završetka porođaja, intaktnost plodovih opni, položaj ploda, Apgar ocenu u prvom i petom minutu, te prepartalno primenjenu terapiju deksametazonom kod trudnica.

Statistička analiza

Podaci su uneti u bazu podataka i obrađeni korišćenjem programa IBM SPSS 25. U radu su korišćene metode deskriptivne i analitičke statistike. Od metoda deskriptivne statistike korišćene su: mere centralne tendencije, mere varijabiliteta i relativni brojevi. Od metoda analitičke statistike korišćene su metode za procenu značajnosti razlike, hi-kvadratni test i Men Vitnijev test, kao i metode za procenu značajnosti povezanosti, Spirmanov koeficijent korelacije ranga. Vrednost p < 0,05 je smatrana statistički značajnom.

REZULTATI

Od ukupnog broja porođaja (n = 4.211), od jula do decembra 2020. godine, bilo je 498 preterminskih, što čini 11,83% (Grafikon I). Na osnovu podataka o vitalnom statusu prematurusa, procenat mrtvih nedonoščadi iznosio je 8,9%, a živih 91,1%.

Grafikon 1. Prikaz odnosa preterminskih porođaja u odnosu na sve porođaje u Ginekološko-akušerskoj klinici „Narodni front“ u vremenskom periodu od 1. 07. 2020. do 31. 12. 2020. godine

Grafikon 1. Prikaz odnosa preterminskih porođaja u odnosu na sve porođaje u Ginekološko-akušerskoj klinici „Narodni front“ u vremenskom periodu od 1. 07. 2020. do 31. 12. 2020. godine

Prema datoj studiji, 54,1%, preterminskih porođaja je završeno carskim rezom, što je uzrokovano gestacijskom starošću trudnoće mlađom od 28 nedelja gestacije i dominantno karličnom prezentacijom ploda. Vaginalnim putem je bilo završeno 46% porođaja.

Najčešće je plod bio u prezentaciji glavom (41,9%), dok je prezentacija zatkom bila prisutna u 3,4% slučajeva. Akušerske intervencije, vakum i unutrašnji okret, urađene su u samo 0,6% slučajeva. Spontano prsnuće vodenjaka, kao uzrok prevremenog porođaja, zabeleženo je u 39,7% slučajeva, dok su plodove opne bile intaktne kod 60,3% svih prevremenih porođaja. Metodama analitičke statistike (p = 0,075) uočeno je da ne postoji značajna diskrepancija između načina rupture vodenjaka i vitalnog statusa prematurusa.

Plod, kao porođajni objekat, utiče na tok i ishod porođaja svojim položajem [1]. U našoj studiji, podaci u vezi sa položajem ploda (385) govore da je bilo 313 (79,2%) uzdužnih položaja glavom, 41 (10,4%) uzdužni karlični, 19 (4,8%) nožnih, 11 (2,8%) poprečnih, 8 (2%) karličnih, dva (0,5%) zadnja potiljačna, te jedan (0,3%) kosi.

Prvorotke uključenje u istraživanje su činile 61,5% (294), drugorotki je bilo 24,9% (119), trećerotki 8,6% (41), četvororotki 3,6% (17), petorotki 1% (5), dok je šestorotki i sedmorotki bilo 0,4%.

Plodova voda je neverovatno složen i dinamičan milje koji se menja kako trudnoća napreduje. Sadrži hranljive materije i faktore rasta, koji olakšavaju rast fetusa, obezbeđuje mehaničke pokrete fetusa i antimikrobne efekte koji štite fetus, te omogućava procenu zrelosti i bolesti fetusa [2]. Od postojećih podataka za 390 preterminskih porođaja, 327 (83,8%) je imalo bistru plodovu vodu, 18 (4,6%) krvavu, 12 (3,1%) mlečnu i 33 (8,5%) zelenu prebojenost (Grafikon II).

Grafikon 2. Učestalost različitog makroskopskog izgleda plodove vode kod preterminskih porođaja (bistra, zelena, krvava, mlečna)

Grafikon 2. Učestalost različitog makroskopskog izgleda plodove vode kod preterminskih porođaja (bistra, zelena, krvava, mlečna)

Uprkos tehnološkom napretku i naporima lekara da očuvaju zdravlje novorođenčadi tokom poslednjih godina, ekstremni prematurusi (rođeni pre 28. nedelje gestacije) ili sa ekstremno malom porođajnom težinom (< 1.000 g) ostaju pod visokim rizikom od smrti i invaliditeta, dok ženska nedonoščad, u proseku, imaju bolju stopu preživljavanja u odnosu na muški pol [3]. Na osnovu podataka za 397 preterminskih porođaja, rođeno je 200 (50,4%) prematurusa muškog pola i 197 (49,6%) ženskog pola. Korišćenjem hi-kvadratnog testa (p = 0,617) nije pronađena statistički značajna razlika vitalnog statusa novorođenčadi između muškog i ženskog pola. Prosečna težina totalnog broja prematurusa je bila 2117,67 ± 684,22 g, dužina 44,17 ± 5,47 cm, dok je srednja vrednost obima glave iznosila 31,05 ± 3,44 cm (Grafikon III). Najveća frekvencija prevremenih porođaja bila je u 33. nedelji gestacije.

Grafikon 3. Prikaz telesne mase prematurusa uključenih u studiju, u gramima

Grafikon 3. Prikaz telesne mase prematurusa uključenih u studiju, u gramima

Apgar skor predstavlja kliničku procenu životne sposobnosti novorođenčeta na osnovu vitalnih parametara kao što su boja kože, srčana radnja, disanje, mišićni tonus, refleksni odgovor. Određuje se u prvom i petom minutu nakon porođaja. Skor se može kretati u rasponu od 0 do 10. Normalnim se smatra Apgar skor 8 – 10, skor 4 – 7 ukazuje na umerenu, a skor od 0 – 3 na tešku neuromišićnu depresiju, do koje najčešće dolazi usled perinatalne asfiksije [1],[4].

Ukupan broj podataka o Apgar skoru u prvom minutu iznosi 474. Od datog broja, zbir 0 je imalo 39 (8,2%) prematurusa, zbir 1 je imalo 2 (0,4%) prematurusa, zbir 2 je imalo 7 (1,5%) prevremeno rođenih beba, zbir 3 je imalo 8 (1,7%) njih, zbir 4 je imalo 18 (3,8%) beba, zbir 5 je imalo 19 (4%) novorođenčadi, zbir 6 je imalo 43 (9,1%) prematurusa, zbir 7 je imalo 90 (19,0%) beba, zbir 8 je imalo 136 (28,7%) novorođenčadi, zbir 9 je imalo 109 (23,0%) njih, dok je zbirom 10 ocenjeno 3 (0,6%) prematurusa.

Danas se veći značaj pridaje skoru u petom minutu, koji označava brzinu adaptacije zdravog, odnosno dinamiku oporavka asfiktičnog novorođenčeta [4]. Iz baze 476 podataka o Apgar skoru u petom minutu rođenja imamo zbir 0 kod 39 (8,2%) prematurusa, zbir 1 ne postoji u bazi, zbir 2 je zabeležen kod jednog (0,2%) prematurusa, zbir 3 je dobilo 2 (0,4%) novorođenčeta, zbir 4 je utvrđen kod njih 8 (1,7%), zbir 5 kod 21 (4,4%) prematurusa, zbir 6 kod njih 19 (4,0%), zbir 7 kod njih 47 (9,9%), zbir 8 kod 116 (24,4%) beba, zbir 9 kod njih 129 (27,1%), dok je zbir 10 imalo njih 94 (19,7%), (Grafikon IV). Apgar skor je bio najviši kod novorođenčadi iz vaginalnog porođaja, nakon 34. nedelje gestacije, sa intaktnim plodovim opnama i spontanim uspostavljanjem kontrakcija. Ovaj podatak nam ukazuje da je bolji ishod trudnoća kod porođaja u kasnijoj gestaciji, nakon 34. nedelje, sa intaktnim plodovim opnama, bez znakova infekcije. Viši Apgar skor kod dece iz spontanog u odnosu na indukovani prevremeni porođaj govori i o boljem neonatalnom ishodu.

Grafikon 4. Vrednost Apgar skora u prvom i petom minutu, u rasponu od 0 do 10

Grafikon 4. Vrednost Apgar skora u prvom i petom minutu, u rasponu od 0 do 10

Kortikosteroidi se upotrebljavaju u cilju povećanja produkcije surfaktanta i ubrzanja fetalne plućne maturacije kod pretećeg prevremenog porođaja [1]. U brojnim studijama je dokazano da antenatalna terapija porodilja deksametazonom rezultira značajno manjim rizikom od neonatalne smrti, bez ikakvih dokaza o šteti po pacijentkinje ili novorođenčad [5]. Ukupno 228 (45,8%) porodilja uključenih u studiju je primilo deksametazon, dok 270 (54,2%) nije (Grafikon V). Uočena je statistički značajna razlika u vitalnom statusu prematurusa čije su majke primile deksametazon u odnosu na one koje nisu, primenom hi-kvadratnog testa (p < 0,001). Prema našoj studiji, viši Apgar skor u prvom (p = 0,004) i petom minutu (p = 0,046) su imali prematurusi čije su majke primile antenatalnu terapiju.

Grafikon 5. Učestalost porodilja koje nisu primale deksametazon i onih koje jesu primale deksametazon

Grafikon 5. Učestalost porodilja koje nisu primale deksametazon i onih koje jesu primale deksametazon

DISKUSIJA

Istraživanje, koje su sproveli Goldenberg i saradnici u Sjedinjenim Američkim Državama (SAD) 2008. godine ukazuje na to da je učestalost prevremenih porođaja oko 12% – 13% u Sjedinjenim Američkim Državama i 5% – 9% u mnogim drugim razvijenim zemljama, međutim stopa prevremenog porođaja zavisi i od geografske lokacije, uglavnom zbog povećanja faktora rizika i zbog prevremenih porođaja usled višeplodnih vantelesnih oplodnji [6]. Česti razlozi uključuju preeklampsiju ili eklampsiju i intrauterini zastoj rasta ploda. Od celokupnog broja preterminskih porođaja, učestalost indukovanih porođaja iznosi 30 – 35%, spontani prevremeni porođaj ima učestalost 40% – 45%, dok je učestalost PPROM-a 25% – 30% [6]. Spontani porođaј i PPROM su zajedno označeni kao spontani prevremeni porođaji [6]. U našoj studiji je učestalost preterminskih porođaja, tokom posmatranog perioda od šest kalendarskih meseci, iznosila 11,83%, dok se spontano započeti porođaj uočava kod 39,7% a indukovani porođaj kod 60,3% slučajeva.

Prema studiji koju su sproveli Mejo i saradnici 2017. godine u Sjedinjenim Američkim Državama, izuzetno mlade nulipare su u većem riziku od prevremenog porođaja, ali mehanizam nije jasno utvrđen [7]. Retrospektivnom kohortnom studijom su obuhvaćene nulipare starosti od 13 do 20 godina kod kojih je prevremeno završena pojedinačna trudnoća, u vremenskom period od 2007. do 2011. godine [7]. Rezultati govore da je najveća prevalencija, odnosno 14,5% preterminskih porođaja kod najmlađih nulipara starosti 13 godina, a najniža upravo kod najstarijih, iz posmatrane grupe, odnosno kod dvadesetogodišnjakinja (6,7%) [7].Naime, značajno je povećan rizik od spontanog prevremenog porođaja kod subjekata mlađih od 16 godina [7].

Naše istraživanje korelira sa dokazima koji upućuju na povećani rizik od prevremenog porođaja kod nulipara, koje čine čak 61,5% (294) slučajeva, dok drugorotke čine 24,9% (119), trećerotke 8,6% (41), četvororotke 3,6% (17), petorotke 1% (5), a šestorotke i sedmorotke samo 0,4% prevremenih porođaja, ali ne posedujemo podatke o starosti porodilja.

Studija koju su sproveli Roberts i saradnici 2017. godine u Velikoj Britaniji podržava dokaze da primena antenatalnih kortikosteroida ubrzava razvoj fetalnih pluća kod pretećih preterminskih porođaja [5]. U studiju je uključeno 7.774 porodilje i 8.158 prematurusa [5]. Terapija antenatalnim kortikosteroidima, u poređenju sa placebom ili bez tretmana, jasno redukuje neke od najozbiljnijih komplikacija kod nedonoščadi, kao što su perinatalni mortalitet, neonatalni mortalitet, respiratorni distres sindrom, intravaskularna hemoragija, nekrotizirajući enterokolitis, potreba za mehaničkom ventilacijom i sistemska infekcija u prvih 48 sati života [5]. Prema dostupnim informacijama, uporedili smo vitalni status neonatusa sa primenom deksametazona kod porodilja u 394 slučajeva. U grupi pacijentkinja koje su primile terapiju deksametazonom (172), smrtnost je zabeležena kod samo 1 neonatusa što čini 0,6%, dok je 171 (99,4%) neonatus ostao živ. Sa druge strane, u grupi pacijentkinja koje nisu primile terapiju (222), bilo je 34 (15,3%) preminulih neonatusa i 188 (84,7%) živih.

U studiji koju su sproveli Li i saradnici 2013. godine u Kini dokazano je da sistem Apgar skora ima kontinuiranu, značajnu vrednost za predviđanje neonatalnih ishoda, kako za terminsku novorođenčad tako i za preterminsku [8]. Prevremeni porođaji su imali oko 10 do 20 puta veću incidenciju niskog Apgar skora tokom petog minuta (< 7) nego terminski porođaji, iako je velika većina prevremenih porođaja imala rezultat veći od 7 [8]. Neonatalna stopa mortaliteta se smanjivala sa povećanjem Apgar skora. Analizirani su preterminski porođaji od 24. do 36. gestacijske nedelje [8]. Vrednosti Apgar skora u petom minutu bile su: 1 kod 0,43 % prematurusa sa stopom neonatalnog mortaliteta od 581,86; 2 kod 0,293% prematurusa sa stopom mortaliteta koja je iznosila 334,68; 3 kod 0,38% prematurusa sa stopom mortaliteta od 192,42; 4 kod 0,57% prematurusa kod kojih je stopa mortaliteta bila 121,28; 5 kod 1% prematurusa sa stopom mortaliteta od 74,58; 6 kod 2,31% prematurusa koji su imali stopu mortaliteta od 43,47; 7 kod 5,2% prematurusa sa stopom mortaliteta od 18,91; 8 kod 16% prematurusa kod kojih je stopa mortaliteta iznosila 4,39; 9 kod 69,60% prematurusa sa stopom mortaliteta od 0,59; te 10 kod 4,23% prematurusa koji su imali stopu neonatalnog mortaliteta od 0,37 [8].

Međutim, Apgar skor ima svoja ograničenja [8]. Brojni faktori mogu uticati na Apgar rezultat kao što su ekovi, traume, urođene anomalije, infekcije, hipoksija, hipovolemija, naročito kod prevremenih porođaja [8]. Do danas, postoji nekoliko konzistentnih podataka o značaju Apgar skora kod nedonoščadi [8]. Pošto elementi skora kao što su tonus, boja i refleksna razdražljivost delimično zavise od fiziološke zrelosti odojčadi, ova situacija može dovesti do toga da zdravo prevremeno rođeno dete bez dokaza o asfiksiji dobije niži rezultat samo zbog trenutne nezrelosti [8].

U našem istraživanju, u petom minutu rođenja, imamo Apgar zbir 0 kod 8,2% prematurusa, zbir 1 ne postoji u bazi, zbir 2 se javlja kod 0,2% prematurusa, zbir 3 je zabeležen kod 0,4% prematurusa, zbir 4 je utvrđen kod 1,7% prematurusa, zbir 5 je zabeležen kod 4,4% njih, zbir 6 se javlja kod 4,0% prematurusa, zbir 7 uočavamo kod 9,9% prematurusa, zbir 8 se javlja kod 24,4% prematurusa, zbir 9 je prisutan kod 27,1% njih, dok je zbir 10 zabeležen kod 19,7% premautrusa. Ograničenja istraživanja su nedovoljan broj ispitanika i kratak vremenski period posmatranja.

ZAKLJUČAK

Značajna učestalost prevremenog porođaja (11,8%) u ukupnom broju porođaja, ukazuje na ozbiljnost problema i dalju tendenciju rasta broja prevremenih porođaja i pored primenjenih svih preventivnih mera. Visoka učestalost vitalne novorođenčadi (91%) ukazuje na to da se, uz adekvatnu i pravovremenu terapiju, kao i uz adekvatan izbor u načinu završavanja ranih prevremenih porođaja, poboljšava perinatalni ishod novorođenčeta.

Visoka zastupljenost carskog reza (54,1%) preterminskih porođaja je uzrokovana gestacijskom starošću trudnoće mlađom od 28. nedelje gestacije i dominantno karličnom prezentacijom ploda.

Intaktne plodove opne u više od polovine prevremenih porođaja govore da je najčešći uzrok prevremenih porođaja spontano započeta uterusna aktivnost kod prvorotki, što nam sugeriše na potrebu bolje informisanosti, kao i rasprostranjenosti preventivnih mera.

Bistra plodova voda (83,8%) ukazuje na to da infekcija nije bila dominantni uzrok prevremenog porođaja u našoj studiji.

Apgar skor je bio najviši kod novorođenčadi iz vaginalnog porođaja, nakon 34. nedelje gestacije, sa intaktnim plodovim opnama i spontanim uspostavljanjem kontrakcija. Ovaj podatak nam ukazuje na to da je bolji ishod trudnoća kod porođaja u kasnijoj gestaciji, nakon 34. nedelje, sa intaktnim plodovim opnama i bez znakova infekcije. Viši Apgar skor kod dece iz spontanog, u odnosu na indukovani prevremeni porođaj, govori o boljem neonatalnom ishodu. Bolji Apgar skor kod novorođenčadi čije su majke primile deksametazon ukazuje na to da njegovom primenom značajno poboljšavamo perinatalni ishod.

Učestalost prevremenih porođaja je i dalje u porastu i stoga predstavlja izazov za perinatologe i neonatologe. Napominjemo značaj implementacije preventivnih mera na nivou primarne zdravstvene zaštite kako bi se uspostavila kontrola nad prevremenim porođajima.

  • Sukob interesa:
    Nije prijavljen.

Informacije

Mart 2024

Strane 64-74

  • Ključne reči:
    prevremeni porođaj, prematurus, Apgar skor
  • Primljen:
    08 Mart 2024
  • Revidiran:
    11 Mart 2024
  • Prihvaćen:
    18 Mart 2024
  • Objavljen online:
    25 Mart 2024
  • DOI:
  • Kako citirati ovaj članak:
    Donić S, Maglić R, Mandić V, Mandić M, Kostić K, Maglić D. Cause of premature birth as a prognostic factor of neonatal outcome and type of delivery. Serbian Journal of the Medical Chamber. 2024;5(1):64-74. doi: 10.5937/smclk5-49715
Autor za korespodenciju

Smiljana Donić
Ginekološko-akušerska klinika „Narodni front”
Kraljice Natalije 62, 11000 Beograd, Srbija
Elektronska adresa: Ova adresa e-pošte je zaštićena od spambotova. Omogućite JavaScript u vašem brauzeru da biste je videli.


1. Plećaš D, Stanimirović B, Stanković A, Vasiljević M. Pretermiski porođaj i posttermiski porođaj. Ginekologija i akušerstvo - Udžbenik za studente medicine, 5. izdanje, Beograd: Medicinski fakultet u Beogradu; 2019. p. 256-258.

2. Underwood MA, Gilbert WM, Sherman MP. Amniotic Fluid: Not Just Fetal Urine Anymore. J Perinatol. 2005; 25, p. 341–348. [CROSSREF]

3. Glass HC, Costarino AT, Stayer SA, Brett CM, Cladis F, Davis PJ. Outcomes for Extremely Premature Infants. Anesth Analg.2015; 120(6):1337-51. [CROSSREF]

4. Perišić V, Janković B. Neonatologija. Pedijatrija - Udžbenik za studente medicine, 3. izdanje, Beograd: Medicinski fakultet u Beogradu; 2019. p. 109-115.

5. Roberts D, Brown J, Medley N, Dalziel SR. Antenatal corticosteroids for accelerating fetal lung maturation for women at risk of preterm birth. Cochrane Database Syst Rev, 2017;(3): CD004454. [CROSSREF]

6. Goldendenberg RL, Culhane JF, Iams JD, Romero R. Epidemiology and causes of preterm birth. Lancet. 2008; 371(9606): 75–84. [CROSSREF]

7. Mayo JA, Shachar BZ, Stevenson DK, Shaw GM. Nulliparous teenagers and preterm birth in California, J Perinatal Med. 2017; 45(8):959-967. [CROSSREF]

8. Li T, Wu T, Lei X, Zhang H, Mao M, Zhang J. The Apgar Score and Infant Mortality, PLoS One.2013; 8(7):e69072. [CROSSREF]


LITERATURA

1. Plećaš D, Stanimirović B, Stanković A, Vasiljević M. Pretermiski porođaj i posttermiski porođaj. Ginekologija i akušerstvo - Udžbenik za studente medicine, 5. izdanje, Beograd: Medicinski fakultet u Beogradu; 2019. p. 256-258.

2. Underwood MA, Gilbert WM, Sherman MP. Amniotic Fluid: Not Just Fetal Urine Anymore. J Perinatol. 2005; 25, p. 341–348. [CROSSREF]

3. Glass HC, Costarino AT, Stayer SA, Brett CM, Cladis F, Davis PJ. Outcomes for Extremely Premature Infants. Anesth Analg.2015; 120(6):1337-51. [CROSSREF]

4. Perišić V, Janković B. Neonatologija. Pedijatrija - Udžbenik za studente medicine, 3. izdanje, Beograd: Medicinski fakultet u Beogradu; 2019. p. 109-115.

5. Roberts D, Brown J, Medley N, Dalziel SR. Antenatal corticosteroids for accelerating fetal lung maturation for women at risk of preterm birth. Cochrane Database Syst Rev, 2017;(3): CD004454. [CROSSREF]

6. Goldendenberg RL, Culhane JF, Iams JD, Romero R. Epidemiology and causes of preterm birth. Lancet. 2008; 371(9606): 75–84. [CROSSREF]

7. Mayo JA, Shachar BZ, Stevenson DK, Shaw GM. Nulliparous teenagers and preterm birth in California, J Perinatal Med. 2017; 45(8):959-967. [CROSSREF]

8. Li T, Wu T, Lei X, Zhang H, Mao M, Zhang J. The Apgar Score and Infant Mortality, PLoS One.2013; 8(7):e69072. [CROSSREF]

1. Plećaš D, Stanimirović B, Stanković A, Vasiljević M. Pretermiski porođaj i posttermiski porođaj. Ginekologija i akušerstvo - Udžbenik za studente medicine, 5. izdanje, Beograd: Medicinski fakultet u Beogradu; 2019. p. 256-258.

2. Underwood MA, Gilbert WM, Sherman MP. Amniotic Fluid: Not Just Fetal Urine Anymore. J Perinatol. 2005; 25, p. 341–348. [CROSSREF]

3. Glass HC, Costarino AT, Stayer SA, Brett CM, Cladis F, Davis PJ. Outcomes for Extremely Premature Infants. Anesth Analg.2015; 120(6):1337-51. [CROSSREF]

4. Perišić V, Janković B. Neonatologija. Pedijatrija - Udžbenik za studente medicine, 3. izdanje, Beograd: Medicinski fakultet u Beogradu; 2019. p. 109-115.

5. Roberts D, Brown J, Medley N, Dalziel SR. Antenatal corticosteroids for accelerating fetal lung maturation for women at risk of preterm birth. Cochrane Database Syst Rev, 2017;(3): CD004454. [CROSSREF]

6. Goldendenberg RL, Culhane JF, Iams JD, Romero R. Epidemiology and causes of preterm birth. Lancet. 2008; 371(9606): 75–84. [CROSSREF]

7. Mayo JA, Shachar BZ, Stevenson DK, Shaw GM. Nulliparous teenagers and preterm birth in California, J Perinatal Med. 2017; 45(8):959-967. [CROSSREF]

8. Li T, Wu T, Lei X, Zhang H, Mao M, Zhang J. The Apgar Score and Infant Mortality, PLoS One.2013; 8(7):e69072. [CROSSREF]


© Sva prava zadržana. Lekarska komora Srbije.

Skoči na vrh